Het dak was lek. Sterker nog, er groeide een klein boompje uit het dak toen ik het huis kocht. En aan de binnenzijde was het schrootjesplafond doorgezakt. Ik wist dat het erg was en heb dan ook meteen een zeil over het dak gelegd vorig jaar september, letterlijk op de dag nadat ik het koopcontract had getekend. En nu was het eindelijk het moment om het dak te repareren. Ik had de benodigde materialen inmiddels naar de hut kunnen sjouwen/slepen en ik had een aantal dagen de tijd.
Op de tweede foto zie je ook dat ik de schrootjes deels van de muren heb gehaald. Dat was omdat er nattigheid in de hoek links zat en ik geen idee had waar dat vandaan kwam. Nog steeds niet overigens, maar het kwam wel vanaf het dak. En de muren zaten vol met ongedierte. Het glaswol was doorwoelt door muizen, die daarin plasten en poepten en ik kwam een mierenkolonie tegen. De constructieve delen van de muren waren nog wel in orde gelukkig.
Terug naar het dak.
Het verwijderen van het dak was een behoorlijke klus, omdat degene die het had gelegd nogal van spijkers hield. En die moesten er allemaal uit. Vervolgens heb ik de kettingzaag erbij gepakt en het rotte deel van bovenaf weggezaagd. Dat klinkt als een klus, maar het kostte maar enkele minuten. Zo gedaan.
In de foto hierboven zie je een nieuwe dakbalk en een gedeeltelijk vervangen dakbalk (die met een stukje ‘spalk’). Het was tijd om het nieuwe dakbeschot te plaatssen.
Het nieuwe dakbeschot lag er in no time op. Toen kwam een lastige klus: de windveren. Er moesten eerst nog balkjes geplaatst worden om ze aan vast te zetten (in de oude situatie zaten ze in het dakbeschot geschroefd – dat het is blijven zitten mag een wonder heten!). Overal komt nog een metalen afdeklaag op, dus ik heb geschuurd hout gebruikt.
Ik heb er nog een onderlaag op gelegd en daarna de shingles. Die dingen leggen gaat echt heel langzaam, omdat ze deels over elkaar heen liggen.Je doet met elke rij dus maar zo’n 13 cm. Maar goed, vlak voor de regen was ik klaar. Dat was trouwens op dag 3 van het werken aan het dak. Ik heb het rustig aan gedaan zeg maar.
Ik heb getwijfeld of ik meteen de binnenzijde zou gaan dichtmaken. Ik had alle materialen: nieuw glaswol, dampremmende folie en schrootjes. Maar wat als het dak niet goed dicht is? Ik heb de gok maar genomen. Ik wilde zó graag klaar zijn met die slaapkamer, dat ik de laatste dag voor vertrek begonnen ben aan de binnenzijde. Mieren bestrijden (die nog altijd niet weg waren), muren isoleren en dichtmaken en daarna het plafond: glaswol plaatsen, vlies, en de schrootjes. Ook dat laatste was een behoorlijke klus (boven je hoofd spijkers erin slaan). 25 schrootjes. Stuk voor stuk zagen in de brandende zon, en daarna plaatsen.
Zoals gezegd, het was de laatste dag voor vertrek. Ik had om half vijf de muren en het plafond klaar. Daarna anderhalf uur bezig geweest met het schoonmaken van die ruimte. Er lag van alles: mierenpoeder, purschuim omdat een bus per ongeluk was gaan spuiten, een heleboel rot dakbeschot, dode mieren. Ik heb de muren geveegd en met een natte doek afgenomen en daarna de vloer. Om zes uur heb ik het bed dat er stond weer in elkaar gezet en opgedekt. Daar heb ik de laatste nacht geslapen. In de enige echt schone ruimte in de hut.
Het was echt fijn om deze slaapkamer klaar te maken – er zijn nu twee slaapkamers, dus ik zou bezoek kunnen hebben daar.